Anime i manga ma ze sobą bardzo wiele wspólnych cech. Oba te gatunki są szeroko propagowane w kraju kwitnącej wiśni – Japonii. Manga to japońskie i odnosi się do rysunków jakie wykonywane są w Japonii od wielu lat. Rysunki w Japonii używane są do zdobienia wielu przedmiotów, ścian czy rycin. Manga to przeważnie rysunek czarno biały, choć oczywiście istnieje też manga kolorowa, szczególnie przeznaczona dla dzieci. Manga to przede wszystkim rysunki w postaci komiksów. Komiksy takie składają się z kilkunastu stron i bardzo często jeden tytuł może przeobrazić się w serię komiksów. Manga z japońską animacją anime, ma bardzo wiele wspólnego. Anime bardzo często korzysta z pomysłów mangi. Jeśli jakikolwiek komiks stanie się popularny, bardzo często przenoszony jest na ekrany Japońskich kin. Manga była rysowana już w dwunastym wieku lecz dopiero po drugiej wojnie światowej nabrała swoją współczesną formę.

Rysunki stały się nowocześniejsze i docierały do każdego. Dzisiaj magna kojarzona jest przede wszystkim z komiksami. Tak jak w krajach zachodu a w szczególności w Stanach Zjednoczonych popularne są komiksy, tak w Japonii popularna jest manga. Mana zdobył jednak ogromną popularność na całym świecie i obecnie komiksy namalowane w ten specyficzny sposób można kupić niemal w każdym kraju. Najważniejszą specyfiką komiksu jest to iż czyta się go od prawej do lewej strony. Manga podobnie jak anime skierowana jest do wielu osób. Dotyka niemal każdej dziedziny życia. Komiksy mangi bardzo często starają pokazać wszystko w sposób bezpośredni dlatego tez przez wiele osób uważane są za komiksy zbyt brutalne bądź też przesycone erotyzmem. Co ciekawe słowo manga używane jest najczęściej przez mieszkańców innych krajów niż Japonia. W Japonii najpopularniejszym słowem do określenia mangi jest właśnie komiks. Manga zaraz po wojnie była duża aspiracją dla twórców anime i niewątpliwie są ze sobą wspólnie powiązane. Wiele komiksów magii po lekkiej modyfikacji zostało wyprodukowane w formie animacji.

Ozdabianie anime:

Upiększanie i ozdabianie ciała jest niemal tak stare jak człowiek. W południowej Afryce archeolodzy odnaleźli pałeczki naturalnego barwnika - czerwonej ochry- sprzed około czterdziestu tysięcy lat, które najprawdopodobniej służyły do malowania twarzy i ciała. Sztuka makijażu i pielęgnacji ciała była bardzo rozwinięta w starożytnym Egipcie. Posługiwano się tam nie tylko grzebieniami z kości słoniowej, kawałkami pumeksu, przyborami do golenia z ostrzami wykonanymi z brązu, ale znano także wiele rodzajów osmetyków, których używamy obecnie. Zachowały się również papirusy z przepisami na zapobieganie zmarszczkom i defektom skóry. Najwięcej zabiegów upiększających dotyczy różnych części twarzy i włosów, bo to one prawie we wszystkich kulturach wystawiane są na widok publiczny. W kulturze zachodniej kremy, pudry, szminki, farby do włosów używane są intensywnie przynajmniej do końca średniowiecza.