Niegdyś podstawą każdego dziecka była bajka wieczorna, tak zwana wieczorynka. Animacja jeszcze nie była na tyle rozwinięta aby bajki były atrakcyjne. Często dzieciaki musiały zadowolić się prostym teatrzykiem. W Japonii natomiast rozkwitała sztuka animacji zwana anime.

Do polski dotarła dopiero w latach dziewięćdziesiątych i stała się bardzo popularna, nie tylko w śród dzieciaków ale także w śród młodzieży czy nawet dorosłych osób. Anime dotarła niemal do każdego i stała się kulturą. Wśród tych japońskich filmów można znaleźć coś dla każdego, filmy anime dotykają wiele stref z życia człowieka i nie rzadko można znaleźć sobie swojego bohatera. W filmach anime nierzadko spotkamy cechy dramatu, komedii, czy też filmu sensacyjnego. Tak jak filmy tradycyjne tak i anime możemy kategoryzować. Nie musimy jak w przypadku bajek oglądać jedną kategorię filmów dla dzieci, w anime każdy znajdzie coś dla siebie.

Mogą być to filmy anime o charakterze sensacyjnym czy też filmy o charakterze dramatu lub romansu. Bardzo często anime to filmy fantastyczne o robotyce czy też przybyszach z innego kosmosu. Pomimo nacechowania nie realizmem filmy anime bardzo często dotykają codziennego życia i przesłanie mogą mieć bardzo ukryte. Wiele filmów anime pokazuje codzienne życie człowiek borykającego się ze swoimi problemami. Wielu wybitnych reżyserów filmów anime tworzy serialowe sagi, które zdobyły na świecie bardzo duża popularność. Anime w dzisiejszych czasach odbierana jest jako film a nie jako bajka, zdobyła wile fanów i kultura ta wciąż się rozwija w wielu kręgach. Filmy anime stały się nie tylko filmem ale sztuką, szczególnie w Japonii gdzie rynek anime zdobył bardzo duża popularność i stał się jedną z gałęzi gospodarki. Obecnie anime i jej charakterystyczne postacie możemy spotkać wszędzie. Anime stało się pop kulturą ważną dla wielu osób. Warto zainteresować się tą piękną sztuką, która jest w dzisiejszym świecie bardzo ważna, co można zauważyć na przykładzie Japonii, gdzie anime stało się częścią życia Japończyków.

Ozdabianie anime:

Upiększanie i ozdabianie ciała jest niemal tak stare jak człowiek. W południowej Afryce archeolodzy odnaleźli pałeczki naturalnego barwnika - czerwonej ochry- sprzed około czterdziestu tysięcy lat, które najprawdopodobniej służyły do malowania twarzy i ciała. Sztuka makijażu i pielęgnacji ciała była bardzo rozwinięta w starożytnym Egipcie. Posługiwano się tam nie tylko grzebieniami z kości słoniowej, kawałkami pumeksu, przyborami do golenia z ostrzami wykonanymi z brązu, ale znano także wiele rodzajów osmetyków, których używamy obecnie. Zachowały się również papirusy z przepisami na zapobieganie zmarszczkom i defektom skóry. Najwięcej zabiegów upiększających dotyczy różnych części twarzy i włosów, bo to one prawie we wszystkich kulturach wystawiane są na widok publiczny. W kulturze zachodniej kremy, pudry, szminki, farby do włosów używane są intensywnie przynajmniej do końca średniowiecza.