Oglądając wiele filmów na pewno zwracamy uwagę na muzykę. Muzyka w filmach stała się niemal tak istotna jak sam scenariusz. I nic w tym dziwnego, przecież muzyka filmowi towarzyszyła od samego początku istnienia tego gatunku rozrywki. Jeszcze za czasów filmów bez dźwięku, muzyka do prezentowanego filmu była odgrywana na żywo. Muzyka spełnia wiele zadań w filmie, może wzmacniać atmosferę, pogłębiać doznania lub też podkreślać ważne momenty w filmie. Szczególnie w filmach grozy dobra muzyka może dać widzowi jeszcze większą atmosferę. Bardzo często też muzyka ratuje film, krytycy filmowi którzy zwracają uwagę na słaby scenariusz bardzo często wspominają iż muzyka była fantastyczna. Niestety muzyka sama nie uratuje filmu, jest ważnym dodatkiem ale nie może samodzielnie stanowić o istocie filmu. Anime, japońska animacja bardzo popularna na całym świecie, również posiada muzykę w swoich produkcjach.

I wielu to pewnie zdziwi iż muzyka jest ważna w bajkach, przecież doznania jakie człowiek największe czerpie to z animacji. A jednak muzyka w anime stała się bardzo istotnym elementem o czym napiszę za chwilę. To jak ważna jest muzyka do anime, pokazują stworzone kompozycje bardzo często przez popularnych kompozytorów czy piosenkarzy. Muzyka w anime potrzebna jest do stworzenia odpowiedniego klimatu i tak jak w filmie tradycyjnym do nadania odpowiedniego tła akcji. Bardzo często muzyka staje się charakterystyczną częścią filmu. W przypadku seriali jest to wyjątkowo zauważalne, kiedy to muzyka otwiera następny odcinek lub też kończy. Wtedy to prezentowana piosenka kojarzy się z serialowym anime lub też anime z serialową piosenką. Muzyka w filmach anime stała się na tyle popularna iż bardzo często producenci decydują się na wydanie osobnego albumu na którym zawarte są piosenki z anime. Bardzo często wykonawcami tych piosenek są postacie z anime co jeszcze bardziej podnosi wiarygodność tych pięknych animacji. Anime to sztuka sama w sobie, tworzona z wielka pasją i zaangażowaniem twórców.

Ozdabianie anime:

Upiększanie i ozdabianie ciała jest niemal tak stare jak człowiek. W południowej Afryce archeolodzy odnaleźli pałeczki naturalnego barwnika - czerwonej ochry- sprzed około czterdziestu tysięcy lat, które najprawdopodobniej służyły do malowania twarzy i ciała. Sztuka makijażu i pielęgnacji ciała była bardzo rozwinięta w starożytnym Egipcie. Posługiwano się tam nie tylko grzebieniami z kości słoniowej, kawałkami pumeksu, przyborami do golenia z ostrzami wykonanymi z brązu, ale znano także wiele rodzajów osmetyków, których używamy obecnie. Zachowały się również papirusy z przepisami na zapobieganie zmarszczkom i defektom skóry. Najwięcej zabiegów upiększających dotyczy różnych części twarzy i włosów, bo to one prawie we wszystkich kulturach wystawiane są na widok publiczny. W kulturze zachodniej kremy, pudry, szminki, farby do włosów używane są intensywnie przynajmniej do końca średniowiecza.