Anime stało się niezwykle popularne w Japonii. Wgryzło się już na stałe w Japońską strukturę i jest nieodzowną częścią Japonii. Co ciekawe w Japonii słowo anime używane jest do wszystkich animacji natomiast poza Japonią, słowo anime używane jest do określania tych specyficznych japońskich animacji. W europie i na całym świecie najpopularniejszą nazwą na określenie animacji jest film animowany. W Polsce anime buduje coraz to większą rzesze fanów. Powstaje wiele stron internetowych, fan klubów.

Natomiast fora internetowe są zapełnione opiniami, postami i wrażeniami na temat anime i japońskiej kultury. Dystrybucja anime przebiega trochę inaczej niż każdego normalnego filmu. Bardzo ważną i istotna rzeczą w anime jest dubbing. Teks ten musi być nagrany przez każdego dystrybutora i nagrany na oryginalną ścieżkę dialogów. Każdy dystrybutor tak może zmodyfikować film anime aby dostosować go do rynku w danym kraju.

Możliwe jest wycięcie tekstów obraźliwych czy też wręcz całych scen. Możliwe jest również modyfikowanie scen. Zmianą również podlegają imiona bohaterów z Japońskich tłumaczy się je na bardziej europejskie. Coraz częściej jednak dystrybutorzy odchodzą od cenzury gdyż rynek wymaga od nich pokazywania oryginalnych wersji anime. W Polsce najbardziej popularne są anime przeznaczone dla dzieci. Największą popularność zdobyły filmy Pokemon oraz Dragon Ball. Bardzo często dystrybutorzy filmy dla dzieci cenzurują, wycinając sceny z przemocą i ranami. Japońskie animacje są tak produkuje się tak aby zachowania i następstwa różnych czynności były jak najbardziej realne. Do polskich kin niewiele trafiło animacji pełno metrażowych, były to jedynie pojedyncze tytuły. Anime w Polsce jest na szeroką skalę rozpowszechniona w internecie. Obecnie w internecie można znaleźć mnóstwo tytułów anime, które są opatrzone tekstami. Niestety jest to łamanie praw dystrybucji i budzi wiele kontrowersji. Jednakże proceder ten jest nadal praktykowany. Można powiedzieć, że dzięki temu nastąpił wzrost popularności anime w Polsce.

Ozdabianie anime:

Upiększanie i ozdabianie ciała jest niemal tak stare jak człowiek. W południowej Afryce archeolodzy odnaleźli pałeczki naturalnego barwnika - czerwonej ochry- sprzed około czterdziestu tysięcy lat, które najprawdopodobniej służyły do malowania twarzy i ciała. Sztuka makijażu i pielęgnacji ciała była bardzo rozwinięta w starożytnym Egipcie. Posługiwano się tam nie tylko grzebieniami z kości słoniowej, kawałkami pumeksu, przyborami do golenia z ostrzami wykonanymi z brązu, ale znano także wiele rodzajów osmetyków, których używamy obecnie. Zachowały się również papirusy z przepisami na zapobieganie zmarszczkom i defektom skóry. Najwięcej zabiegów upiększających dotyczy różnych części twarzy i włosów, bo to one prawie we wszystkich kulturach wystawiane są na widok publiczny. W kulturze zachodniej kremy, pudry, szminki, farby do włosów używane są intensywnie przynajmniej do końca średniowiecza.